STRAŻNIK KONSTYTUCJI - DZIAŁALNOŚĆ SĄDU NAJWYŻSZEGO STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Kontrola konstytucyjności aktów prawnych wydanych przez władzę ustawodawczą i wykonawczą oraz w zakresie tzw. kwestii federalnych orzeczeń sądów niższych instancji (judicial review) jest jedną z podstawowych cech charakterystycznych konstytucjonalizmu amerykańskiego opartego na zasadzie wzajemnej kontroli i równowagi władz. Podczas lekcji uczniowie zapoznają się z działalnością Sądu Najwyższego oraz rolą, jaką odgrywają jego decyzje w życiu politycznym i społecznym Stan
ów Zjednoczonych.
Cele
Po zajęciach uczniowie powinni umieć:
- przedstawić genezę, kompetencje i procedurę działania Sądu Najwyższego;
- określić miejsce Sądu Najwyższego w strukturze trójpodziału władz w Stanach Zjednoczonych;
- wyjaśnić, podając odpowiednie przykłady, jaki wpływ wywierają decyzje Sądu Najwyższego na życie polityczne, społeczne i gospodarcze kraju.
Środki dydaktyczne
1. Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych
2. Gra symulacyjna "Jesteście sędziami"
3. Tekst "Tak zdecydował Sąd Najwyższy"
Przebieg zajęć
1. Poproś uczniów o przypomnienie okoliczności powstania Stanów Zjednoczonych i przedstawienie konstrukcji ustrojowej, stworzonej przez jej twórców. Połóż nacisk na zrozumienie zasady wzajemnej kontroli i równoważenia się władz (checks and balances). Poproś o wyjaśnienie pojęcia "prawo zwyczajowe" i o krótkie zreferowanie postanowień Karty Praw, zawartej w pierwszych dziesięciu poprawkach do Konstytucji.
2. Następnie opierając się na materiale pomocniczym nr 1 - "Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych", wymień kompetencje sądownictwa federalnego, wyjaśnij, na czym polega zasada kontroli konstytucyjności realizowana przez amerykańskie sądownictwo, szczególnie przez Sąd Najwyższy; omów też genezę tej instytucji i wybrane, istotne decyzje Sądu Najwyższego, zwracając uwagę na ich następstwa.
3. Podziel uczniów na trzy grupy o nieparzystej liczbie członków. Wyjaśnij, że będą odgrywać role sędziów Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych (jeśli uczniów, jest zbyt dużo, część może odgrywać role reprezentantów stron przedstawiających swe argumenty). Zadaniem każdej grupy będzie podjęcie decyzji, wydanie i uzasadnienie orzeczenia w konkretnej sprawie. Następnie wszystkim grupom wręcz instrukcję i odpowiednie materiały pomocnicze A, B, C (materiał pomocniczy nr 2). Wchodząc na chwilę w rolę Prezydenta, mianuj w każdej grupie Prezesa Sądu.
Po zakończeniu prac uczniowie przedstawiają swoje decyzje wraz z pisemnym uzasadnieniem. W przypadku, gdy zostały one podjęte niejednomyślnie, należy przedstawić też stanowisko mniejszości, czyli tzw. zdanie(a) odrębne.
Decyzje zapisujcie na tablicy bądź dużym arkuszu papieru.
4. Korzystając z tekstu "Tak zdecydował Sąd Najwyższy" (materiał pomocniczy nr 3), zapoznaj uczniów z decyzjami i uzasadnieniami podjętymi przez rzeczywiste składy sędziów Sądu Najwyższego. Zainicjuj dyskusję na temat tych decyzji zawracając uwagę na ich następstwa dla życia społecznego, politycznego i gospodarczego Stanów Zjednoczonych. Zwróć uwagę na miejsce Sądu Najwyższego w strukturze trójpodziału władzy; między innymi na fakt, iż nie tylko Sąd Najwyższy i jego decyzje mogą wywierać istotny wpływ na działalność Kongresu i Prezydenta, lecz także władza ustawodawcza i wykonawcza mają konkretne uprawnienia wobec Sądu. Uczniowie powinni zilustrować to przykładami.
Pojęcia i terminy
*sądowa kontrola konstytucyjności (judicial review) *zasada równowagi i wzajemnej kontroli władz (checks and balances) *precedens sądowy *tzw. kwestia federalna (konstytucyjna) *doktryna "stare decisis" *klauzule konstytucyjne *opinia większości *opinia mniejszości
Literatura uzupełniająca
A. Bartnicki, D.T. Critchlow, Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki, t. II. Warszawa 1995, ss. 201-229.
Encyklopedia historii Stanów Zjednoczonych, Warszawa 1994.
L. Garlicki, Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych Ameryki, Wrocław-Warszawa- -Kraków-Gdańsk-Łódź 1982.
Instytucje polityczno-prawne Stanów Zjednoczonych, red. W. Sokolewicz, Wrocław 1977. W. Szyszkowski, Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych, Warszawa 1969.
Zarys prawa Stanów Zjednoczonych, t. 1, red. J. Głuchowski, Wyd. UMK w Toruniu, Toruń 1988, ss. 29-99.
Przy opracowywaniu tekstu materiałów pomocniczych wykorzystano prace:
C.R. Green, W.R. Sanford, Basic principles of American Government, Second edition. New York, NY 1992.
J.J. Patrick, R.C. Remy, Lessons on the Constitution. Supplements to High School Courses in American History, Government and Civics, Second edition. Washington, DC 1986.
R.S. Leming, J.J. Patrick, How to teach the Bill of Rights, New York, NY-Bloomington, IN 1991.
MAT
ERIAŁ POMOCNICZY NR 1
Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych
I. Art. III. § 1. Konstytucji Stanów Zjednoczonych stanowi: Władzę sądową w Stanach Zjednoczonych sprawować będzie Sąd Najwyższy oraz sądy niższe, które Kongres może co pewien czas tworzyć i ustanawiać.
Tak więc jedynym sądem stworzonym wprost przez Konstytucję jest Sąd Najwyższy. Powstał on w 1789 r., wkrótce potem zaś powołane zostały federalne sądy apelacyjne i okręgowe. Obok systemu sądów federalnych istnieje odrębne sądownictwo stanowe (również stanowe sądy najwyższe) regulowane przez ustawodawstwo poszczególnych stanów.
Art. III. 2. Konstytucji szczegółowo wylicza kompetencje sądów federalnych, należą do nich sprawy:
- prawa morskiego;
- w których stroną są władze federalne;
- sporów między stanami;
- sporów między stanem a obywatelem innego stanu;
- sporów między obywatelami różnych stanów;
- sporów między stanem lub jego obywatelami a obcymi państwami lub ich obywatelami;
- dotyczące przedstawicieli dyplomatycznych.
Sąd Najwyższy działa jako instancja odwoławcza (z wyjątkiem ostatniego z wymienionych przykładów, w którym jest pierwszą i ostatnią) od wyroków sądów federalnych niższej instancji lub stanowego sądu najwyższego.
II. Prawo do badania konstytucyjności, kwestionowanych przez konkretną stronę, aktów prawnych wydanych przez władze ustawodawcze lub wykonawcze (tzw.
judicial review) jest jedną z najważniejszych cech konstytucjonalizmu amerykańskiego.Prawo to nie zostało zapisane wprost w Konstytucji!
Precedensowy charakter miały już w okresie kolonialnym orzeczenia Tajnej Rady Królewskiej, która badała zgodność aktów prawnych stanowionych w koloniach z prawem angielskim. Praktykę tę przejęły po 1775 r. sądy tworzących się stanów. W czasie debaty nad ratyfikacją Konstytucji gorącym rzecznikiem przyznania sądom takich uprawnień był współautor The Federalist Alexander Hamilton.
Zasadnicze, pionierskie znaczenie miało orzeczenie z 1803 r. w słynnej sprawie
Marbury przeciw Madisonowi. Prezes Sądu John Marshall stwierdził w nim, iż prawo do kwestionowania aktów prawnych innych władz wywodzi się z Art. 3 ust. 1 Konstytucji (zob. cyt. wyżej) oraz Art. 3 ust. 2 zawierającego jeden z najważniejszych zapisów, tzw. klauzulę supremacyjną: Niniejsza Konstytucja i ustawy Stanów Zjednoczonych, które na jej podstawie zostaną uchwalone (...) stanowić będą najwyższe prawo dla całego państwa i obowiązywać będą sędziów we wszystkich stanach, nawet jeśli postanowienia konstytucji stanowych lub praw stanowych są odmienne.Należy wyraźnie podkreślić, iż prawo te przysługuje wszystkim sądom (stąd powiedzenie, iż obywatel Stanów Zjednoczonych może dochodzić swych praw w sądzie "z konstytucją w ręku"), jakkolwiek najistotniejsze znaczenie mają decyzje Sądu Najwyższego.
Po pewnym czasie Sąd Najwyższy rozszerzył swe prawo do kontroli konstytucyjności także na wyroki sądów niższej instancji, również stanowych, pod tym wszakże warunkiem, iż dotyczą one tzw. kwestii federalnych (tj. spraw, które pociągają za sobą konieczność interpretacji Konstytucji, ustaw federalnych i trak
tatów międzynarodowych).III. Sąd Najwyższy rozpatruje wyłącznie sprawy dotyczące konkretnych sporów między stronami, nie wypowiada się w sprawie zgodności z Konstytucją aktu władzy ustawodawczej, wykonawczej, wyroku sądowego dopóty, dopóki nie zaistnieje autentyczny spór i któraś ze stron nie zwróci się do niego.
Corocznie do Sądu Najwyższego wpływa kilkadziesiąt tysięcy spraw, z których Sąd dopuszcza do rozpatrzenia tylko kilkaset. Bada przede wszystkim, czy w konkretnej sprawie jest on właściwy do jej rozpatrzenia. Zanim sprawa taka trafi do Sądu Najwyższego musi przejść przez niższe instancje sądów federalnych lub najwyższy sąd stanowy. Wyjątkiem są sprawy dotyczące naruszenia zasady "habeas corpus" i sytuacje, kiedy ustawy stanowe spowodowały naruszenie
praw obywatelskich w sprawach karnych.Decyzje podejmowane są zwykłą większością głosów. Orzeczenia Sądu Najwyższego mają powagę precedensu - wzoru dla przyszłych spraw. Jest to tzw. doktryna
stare decisis (opieraj się na tym, co osądzone, zdecydowane). Nie jest ona jednak nienaruszalna, zdarza się bowiem, iż Sąd Najwyższy wydając nowe orzeczenie, unieważnia poprzednie (overrulling).Duże znaczenie mają też zdania odrębne wobec stanowiska większości, które mogą być formułowane zarówno przez grupę sędziów, jak i sędziów pojedynczych; są one publikowane i szeroko omawiane nie tylko w czasopismach prawniczych. Zdarza się, iż po pewnym czasie, w nowym orzeczeniu w podobnej sprawie te argumenty mniejszości zyskują przewagę. Decyzje Sądu Najwyższego są ostateczne, wprowadzenie ich w życie stanowi jednak zadanie władzy wykonawczej.
IV. Sędziów Sądu Najwyższego powołuje Prezydent po akceptacji Senatu. Są oni mianowani dożywotnio, co ma duże znaczenie dla ich niezależności. Mogą być usunięci z urzędu tylko w wyjątkowych przypadkach, w wyniku skomplikowanej procedury tzw. impeachmentu.
Najważniejszym kapłanem w anglosaskiej świątyni prawa jest sędzia. On tworzy prawo, uzupełnia je i zmienia, stosuje i interpretuje. On ma wysoki prestiż w społeczeństwie, (...) a na najwyższych szczeblach sądownictwa - tytuł "Justice" (jakby wcielenie sprawiedliwości). (Zarys prawa Stanów Zjednoczonych, s. 11.) Zdanie powyższe odnosi się do wszystkich sędziów, nie trzeba dodawać, iż sędziowie Sądu Najwyższego cieszą się prestiżem wyjątkowym, od lat zajmują najwyższe miejsca na listach rankingowych pracowników urzędów i instytucji.
V. Wybrane ważne decyzje Sądu Najwyższego:
1. McCulloch przeciw stanowi Maryland, 1819. Sąd jednomyślnie podtrzymał, zaskarżoną przez stan Maryland, decyzję w kwestii uprawnień Kongresu Stanów Zjednoczonych do wydania ustawy powołującej bank federalny. Wprawdzie Konstytucja nie daje Kongresowi wprost takiego prawa, lecz Sąd wywiódł je z zapisu Art. I, ust. 8 Konstytucji: Kongres ma prawo (...) stanowić wszelkie ustawy właściwe i potrzebne do wykonania wyżej wyszczególnionych oraz innych uprawnień (...) (wśród tych wyżej wyszczególnionych było m.in. prawo do zaciągania pożyczek państwowych i bicia monety). Orzeczenie to zapoczątkowało stosowanie doktryny szerokiej interpretacji Konstytucji.
2. Dredd Scott przeciw Sanfordowi, 1857. W decyzji podjętej stosunkiem głosów 7:2 Sąd Najwyższy stwierdził, iż nie jest władny do rozpatrywania sprawy wniesionej przez niewolnika (D. Scotta), gdyż niewolnicy nie są w świetle Konstytucji obywatelami Stanów Zjednoczonych. Sąd uznał także, niejako przy okazji, za sprzeczny z Konstytucją akt Kongresu z 1820 r. (tzw. kompromis z Missouri), który zakazywał rozszerzanie niewolnictwa na stany północne. W opinii większości naruszało to bowiem, sformułowany w V Poprawce Konstytucyjnej, zakaz pozbawienia własności bez słusznego odszkodowania oraz bez prawidłowego wymiaru sprawiedliwości.
Historia przyznała jednak wkrótce rację mniejszości. Po wojnie secesyjnej Kongres w XIII (1865) oraz XIV (1868) Poprawce zniósł niewolnictwo oraz przyznał czarnoskórym mieszkańcom obywatelstwo.
3. Near przeciw stanowi Minnesota, 1931. W podjętej stosunkiem głosów 5:4 decyzji Sąd stwierdził, iż ustawodawstwo stanowe dopuszczające możliwość stosowania cenzury prewencyjnej wobec wydawców gazet i czasopism jest sprzeczne z I Poprawką zakazującą stanowienia ustaw ograniczających wolność słowa lub prasy. Nie oznaczało to zakazu pociągania do odpowiedzialności przed sądami osób publikujących materiały oszczercze, obraźliwe itp., ale dopiero po ich wydrukowaniu i przy zachowaniu zasady prawidłowego wymiaru sprawiedliwości.
Orzeczenie te znalazło zastosowanie m.in. w słynnej sprawie z 1971 r. Sąd Najwyższy orzekł wówczas, że rząd nie ma prawa zakazać wydawcom dziennika "The New York Times" publikacji tajnych materiałów dotyczących zaangażowania Stanów Zjednoczonych w wojnie wietnamskiej.
4. Okręg Szkolny Minnersville przeciw Gobitisowi, 1940. Rodzina Gobitis należała do Zgromadzenia Świadków Jehowy. Ich synowie odmawiali udziału w obowiązkowym, porannym apelu szkolnym, podczas którego uczniowie oddawali cześć fladze państwowej. Według państwa Gobitis nie pozwalała im na to religia zakazująca oddawania honorów "obcemu obrazowi, wizerunkowi". Sąd stosunkiem głosów 8:1 uznał nałożony przez władze szkolne obowiązek za zgodny z Konstytucją; motywowano to głównie koniecznością promowania "jedności narodowej". Zapoczątkowało to serię akcji podejmowanych przez okręgi szkolne przeciw uczniom odmawiającym udziału w takich apelach. Ze zdecydowaną krytyką orzeczenia wystąpiła prasa i znaczna część środowisk prawniczych. Stwierdzano, iż godzi ono w sformułowaną w pierwszym zdaniu I Poprawki tzw. klauzulę religijną:
Kongres nie może stanowić ustaw wprowadzających religię albo zabraniających swobodnego wykonywania praktyk religijnych. (Klauzula ta składa się z 2 części: pierwsza zakazuje "wprowadzania" religii państwowej - tzw. Establishment Clause; druga dotyczy właśnie "swobodnego wykonywania praktyk religijnych" - tzw. Free Exercise Clause.)
W 3 lata później w podobnej sprawie (Stanowy Urząd ds. Oświaty Zachodniej Wirginii przeciw Barnette) Sąd stosunkiem głosów 6:3 unieważnił swą poprzednia decyzję uznając, iż wprawdzie "jedność narodowa" jest wartością cenną, lecz mimo tego urzędnikom publicznym nie wolno, w świetle I Poprawki, nakazywać udziału w oddawaniu czci fladze, jeśli jest to sprzeczne z ich przekonaniami religijnymi. Warto podkreślić, iż to drugie orzeczenie zapadło w czasie, gdy Stany toczyły wojnę, podczas której zazwyczaj problem "narodowej jedności nabiera szczegóci" nabiera
Orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące klauzuli religijnej jest niezwykle bogate. W wielu orzeczeniach, wydanych na podstawie wspomnianej wyżej Establishment Clause, Sąd uznał np. za sprzeczne z Konstytucją dofinansowywanie przez władze stanowe prywatnych szkół wyznaniowych czy też próby wprowadzenia modlitwy do szkół publicznych. Decyzje te wzbudziły bardzo duże kontrowersje i do dzisiaj nie istnieje w tej sprawie prawniczy i społeczny consensus.
5. Miranda przeciw stanowi Arizona, 1966. W podjętej stosunkiem głosów 5:4 decyzji Sąd stwierdził, iż każdy policjant, podczas zatrzymania osób podejrzanych, ma obowiązek poinformować o przysługujących im prawach, głównie do odmowy zeznawania na swoją niekorzyść. Prawo te przysługuje podejrzanym już na etapie wstępnych przesłuchań policyjnych. Sąd wywiódł je z zapisu V Poprawki: (...) nie wolno wymagać od oskarżonego w sprawie karnej, by świadczył przeciw sobie, ani pozbawiać go życia, wolności lub mienia inaczej niż w drodze czyniącej zadość istotnym wymaganiom sprawiedliwości. Od tej pory, o czym wie każdy, kto ogląda amerykańskie filmy kryminalne, policjanci recytują zatrzymanym stosowną formułkę.
Ostateczność decyzji Sądu Najwyższego i dożywotnia nieusuwalność sędziów zaczęła w pewnym momencie - w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych - budzić u niektórych podejrzenie, że zasada wzajemnego równoważenia się władzy została naruszona na korzyść Sądu Najwyższego. Decyzje podejmowane przez Sąd były nierzadko w rażącej sprzeczności z odczuciami większości społeczeństwa, co wywoływało oskarżenia o pogwałcenie demokratycznej zasady rządzenia i ubezwłasnowolnienie legislatury. Krytycy twierdzili także, że Sąd w coraz mniejszym stopniu jest strażnikiem Konstytucji, a w coraz większym jej interpretatorem, a więc właściwie i twórcą - uprawnienie zastrzeżone wcześniej dla władzy ustawodawczej. Choć argumenty te nie są bezzasadne, trzeba jednak podkreślić, że nie jest tak, iżby inne władze były wobec Sądu Najwyższego bezbronne - po pierwsze, prezydent mianuje nowych sędziów; po drugie, Kongres może uchwalić uchylony przez Sąd Najwyższy przepis raz jeszcze, w nieco zmodyfikowanej formie; po trzecie zaś, Sąd nie dysponuje żadnym aparatem wykonawczym, wprowadzenie więc jego orzeczeń w życie zależy od dobrej woli egzekutywy.
Można chyba zaryzykować stwierdzenie, że choć istotnie w systemie amerykańskim zdarzają się okresy dominacji jednej z władz (np. prezydenta w okresie New Dealu), to jednak nie trwają one zbyt długo i wcześniej czy później zostaje przywrócona równowaga.
MATERIAŁ POMOCNICZY NR 2
Gra symulacyjna "Jesteście sędziami"
Instrukcja
1. Jesteście sędziami Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych. Waszym zadaniem jest rozpatrzenie sprawy, którą kiedyś sąd ten rzeczywiście rozpatrywał. Decyzja, którą podejmiecie będzie oparta na indywidualnej
interpretacji odpowiedniego zapisu Konstytucji Stanów Zjednoczonych.Mianowany przez nauczyciela (Prezydenta) Prezes Sądu otwiera posiedzenie składu sędziowskiego przypominając, że waszym zadaniem jest:
a) zapoznanie się z konkretną sprawą, którą przyjęliście do rozpatrzenia, zawartą w materiale pomocniczym przeznaczonym dla waszej grupy.
Zwróćcie uwagę na:
- przedmiot sprawy i wszystkie jej okoliczności;
- argumenty stron (przeczytajcie je lub wysłuchajcie ich przedstawicieli);
b) następnie każdy z was oddzielnie powinien dokładnie zapoznać się z treścią odpowiedniego fragmentu(ów) Konstytucji Stanów Zjednoczonych (zawartym w materiale pomocniczym), który odnosi się do rozpatrywanej sprawy, jak również z decyzjami w podobnej sprawie, o ile takowe zostały podjęte przez Sąd Najwyższy w przeszłości;
c) Prezes inicjuje krótką dyskusje (posługuje się zawartym w materiale punktem: Kwestia konstytucyjna), podczas której każdy z was wypowiada się w przedmiocie sprawy, ustosunkowując się do niej. Najważniejsze jest stwierdzenie czy zdaniem wypowiadającego się, nastąpiło naruszenie Konstytucji, czy nie (czy dany kwestionowany akt prawny lub orzeczenie sądu jest z nią zgodne);
d) w głosowaniu jawnym podejmujecie decyzję (głos Prezesa liczy się tak, jak pozostałych sędziów).
2. Przedstawiciel większości formułuje na piśmie uzasadnienie podjętej decyzji, zwracając uwagę dlaczego, zdaniem głosujących, nastąpiło bądź nie nastąpiło, naruszenie któregoś z artykułów (poprawek do) Konstytucji - jest to tzw. opinia większości (majority opinion).
Jeśli decyzja zapadła niejednomyślnie, przedstawiciel mniejszości bądź każdy z głosujących mający odmienne zdanie (jeżeli poszczególni sędziowie inaczej swe rozstrzygnięcie motywują) formułuje na piśmie uzasadnienie swego stanowiska - zdania odrębnego, czyli tzw. opinii mniejszości (
minority bądź dissenting opinion).3. Prezes Sądu Najwyższego przedstawia decyzję większości na forum klasy według schematu:
a) nazwa sprawy i jej krótkie streszczenie;
b) artykuł(y) bądź poprawki (do) Konstytucji, które dotyczą sprawy;
c) czy w przeszłości Sąd zajmował sie podobną sprawą i jaką wówczas podjął decyzję;
d) podjęta przez większośc grupy decyzja wraz z uzasadnieniem.
*Na zakończenie przedstawiciel(e) mniejszości przedstawia(ją) swe zdanie(a) odrębne.
A. "Uczniowski protest"
Tinker przeciw Niezależnemu Okręgowi Szkolnemu w Des Moines, 1969
1) Udział Stanów w wojnie wietnamskiej podzielił społeczeństwo amerykańskie. W protest przeciwko wojnie zaangażowana była szczególnie młodzież, gdyż obowiązywał wówczas przymusowy pobór do wojska. Tysiące młodych ludzi wysyłano za ocean, wielu z nich nigdy już nie wróciło.
W 1965 r. w jednej ze szkół średnich w mieście Des Moines w stanie Iowa uczniowie na znak protestu przeciw udziałowi Stanów w wojnie zaczęli nosić czarne opaski z symbolem pokoju (tzw. pacyfką). Miejscowy urząd oświaty stwierdził, iż taka forma protestu "zakłóca przebieg procesu nauczania w szkole". W związku z tym dyrekcja szkoły zakazała ich noszenia. Trójka uczniów, w tym rodzeństwo Mary i John Tinkerowie nie podporządkowała się poleceniu. Otrzymali oni zakaz uczęszczania do szkoły, dopóki nie zaprzestaną tej formy protestu. Rodzice Tinkerów oddali sprawę do sądu, wspomagała ich prawnie Amerykańska Unia Wolności Obywatelskich. Zarówno federalny sąd okręgowy, jak i apelacyjny, do którego Tinkerowie się odwołali, podtrzymały w swych orzeczeniach decyzję władz szkolnych.
Tinkerowie odwołali się do Sądu Najwyższego. Zdecydowaliście się na rozpatrzenie tej sprawy, gdyż dotyczy ona kwestii federalnej, a konkretnie problemu swobód obywatelskich zagwarantowanych w Poprawkach Konstytucyjnych.
2) Argumenty stron
a) Tinkerowie i Amerykańska Unia Wolności Obywatelskich
Nie każda forma protestu jest dopuszczalna, jednak w przypadku Tinkerów nie nastąpiło naruszenie praw innych osób, ich protest miał charakter pokojowy i nie zakłócał toku zajęć szkolnych. Natomiast wydany przez władze szkolne zakaz noszenia opasek naruszył prawa obywa
telskie uczniów, a konkretnie prawo do swobody wypowiedzi zawarte w I Poprawce:Kongres nie może stanowić ustaw (...) ograniczających wolność słowa (...).
Protest uczniów był formą tzw. mowy (wypowiedzi) symbolicznej (symbolic speech).
b) Niezależny Okręg Szkolny w Des Moines i orzeczenia sądów niższych instancji:
Noszenie antywojennych opasek przez grupę uczniów zakłócało porządek szkolny i przebieg zajęć. Uczniowie powinni podporządkować się poleceniom władz szkoły. Ich forma protestu nie jest formą realizacji prawa do wolności słowa, a zatem nie podlega formule zawartej w I Poprawce.
3) Orzeczenia w podobnej sprawie
W jednym z orzeczeń Sąd Najwyższy potwierdził skazanie młodego człowieka za publiczne spalenie swej karty powołania do wojska, nie przyjmując argumentów obrony dowodzącej, iż był to, chroniony przez I Poprawkę, gest należący do kategorii "wypowiedzi symbo
licznej".4) Kwestia konstytucyjna
Czy noszenie przez uczniów opasek antywojennych można zakwalifikować do kategorii "wypowiedzi symbolicznej", czyli takiej, która nie zakłóca porządku, nie prowadzi wprost do akcji zakłócającej porządek, nie narusza swobód innych osób?
B. "Kurczaki braci Schechter"
Spółka Drobiowa Schechterów przeciw Stanom Zjednoczonym, 1935
1) W latach trzydziestych gospodarka Stanów Zjednoczonych przeżywała wielki kryzys. Bankructwa wielu banków pozbawiły oszczędności milionowe rzesze mieszkańców, wiele przedsiębiorstw ogłaszało upadłość, lawinowo rosła liczba bezrobotnych.
W 1932 r. prezydentem został Franklin D. Roosevelt. Ogłosił on program przeciwdziałania tym zjawiskom zwany "Nowym Ładem". Prezydent zyskał poparcie większości w Kongresie.
Kongres uchwalił wiele aktów prawnych, które, po raz pierwszy w historii Stanów, dawały m.in. władzom federalnym prawo bezpośredniej ingerencji w stosunki między pracodawcami a pracobiorcami. W 1933 r. uchwalił on ustawę o odbudowie przemysłu krajowego (National Industrial Recovery Act - tzw. NRA). Na jego mocy prezydent uzyskał prawo do wydawania, rozporządzeń z mocą ustawy, które ustalały m.in. poziom płac minimalnych i obowiązkowy czas zatrudnienia pracownika w różnych gałęziach przemysłu i handlu (do tej pory regulowali te sprawy dowolnie sami pracodawcy, ewentualnie w porozumieniu ze związkami zawodowymi) oraz kodeksów regulujących zasady uczciwej konkurencji.
Przeciw tej ustawie i wydawanym na jej podstawie aktom prawnym oponowali nie tylko przedstawiciele biznesu, lecz także ci obywatele, którym obca była myśl o jakiejkolwiek ingerencji władz publicznych w gospodarkę.
Czwórka braci Schechter, właścicieli spółki drobiowej, skupowała żywe kurczaki i inny drób poza terenem stanu Nowy Jork i następnie sprzedawała je w mieście Nowy Jork. Władze federalne udowodniły im pogwałcenie wielu postanowień aktów, wydanych przez prezydenta na mocy NRA, przepisu dotyczącego handlu żywym drobiem; chodziło przede wszystkim o stosowaną przez Schechterów praktykę utrzymywania cen konkurencyjnych.
Schechterowie zwrócili się do Sądu Najwższego.
Zdecydowaliście się na rozpatrzenie tej sprawy, ponieważ w grę wchodziła kwestia federalna (konstytucyjna) dotycząca zakresu uprawnień władzy ustawodawczej (Kongresu) do delegowania (przekazywania) części swej władzy prezydentowi (władzy wykonawczej). Pamiętać przy tym należy, iż polityczny system Stanów Zjednoczonych jest oparty na ścisłym rozdziale władz i ich wzajemnej kontroli i równoważeniu się.
2) Argumenty stron
a) Schechterowie
Kongres nie miał prawa przekazywać tak wiele kompetencji prezydentowi, dając mu przy tym duży margines swobody w ustalaniu szczegółowych postanowień w wydawanych przez niego prawach.
b) Przedstawiciele władz federalnych
Nadzwyczajna sytuacja, tj. konieczność przeciwdziałania kryzysowi gospodarczemu uzasadnia prawo Kongresu do przekazania prezydentowi upraw- nień do wydawania takich rozporządzeń. Prawo to wynika z zapisu Art. I ust. 8 Konstytucji. Akty zostały zatem wydane przez Prezydenta zgodnie z prawem. Schechterowie złamali przepisy jednego z nich. Naruszyli też zawarty w tym artykule zapis dot. regulacji obrotu handlowego między stan
ami.Art. I ust. 8
Kongres będzie miał prawo (...) stanowić wszelkie ustawy potrzebne i właściwe do wykonania wyżej wyszczególnionych oraz innych uprawnień przekazanych na mocy tej Konstytucji rządowi Stanów Zjednoczonych, któremukolwiek departamentowi lub urzędnikowi.
Uwaga: spośród uprawnień wyszczególnionych w tym artykule Konstytucji, do sprawy Schechterów odnosi się prawo do regulowania obrotu handlowego (...) pomiędzy stanami (...).
3) Orzeczenia w podobnej sprawie:
W przeszłości Sąd Najwyższy zdecydowanie stał na stanowisku nieingerencji władz publicznych w sprawy gospodarcze, pewnym wyjątkiem był tylko okres zaangażowania militarnego podczas I wojny światowej.
4) Kwestia konstytucyjna
Czy kryzys ekonomiczny usprawiedliwia zastosowanie takich środków jak wydana przez Kongres ustawa NRA przekazująca prezydentowi daleko idące uprawnienia do wydawania szczegółowych kodeksów regulujących sprawy gospodarcze? Czy jest to zgodne z Konstytucją? Czy prezydent ma prawo, korzystając z tej delegacji, regulować kwestię obrotu w handlu międzystanowym?
C. "Domagam się adwokata!"
Gideon przeciw Wainwrightowi, 1963
1) Clarence E. Gideon został aresztowany i następnie postawiony w stan oskarżenia przed sądem w stanie Floryda za rabunek. Ponieważ nie miał wystarczających środków finansowych na adwokata, zwrócił się do sądu z prośbą o przydzielenie mu obrońcy z urzędu.
Sędzia odmówił stwierdzając, iż w tak drobnej sprawie nie należy się oskarżonemu bezpłatna obrona, tak więc Gideon musiał bronić się sam.
Ostatecznie został skazany na 5 lat pozbawienia wolności. W więzieniu czytał książki prawnicze, a przede wszystkim tekst Konstytucji. Doszedł do wniosku, że odmowa przyznania mu obrońcy z urzędu naruszyła jego prawa obywatelskie; zwrócił sie do Sądu Najwyższego z prośbą o rozpatrzenie jego sprawy.
Wyraziliście na to zgodę, gdyż w grę wchodziła kwestia federalna (konstytucyjna): naruszenie praw obywatelskich gwarantowanych w Poprawkach do Konstytucji; chodziło też o kwestię ustawy stanu Floryda określającą ściśle warunki przyznawania obrońcy z urzędu w sprawach karnych. Ponieważ Gideon nie mógł występować przed Sądem osobiście, a nadal nie stać go było na adwokata, zwróciliście się do znanego waszyngtońskiego prawnika A. Fortasa z prośbą o reprezentowanie Gideona pro publico bono (dla dobra publicznego) i uzyskaliście jego zgodę.
2) Argumenty stron
a) A. Fortas
Odmowa przyznania adwokata z urzędu osobie ubogiej narusza jej prawa obywatelskie zawarte w Poprawkach VI i XIV.
VI Poprawka do Konstytucji:
We wszystkich sprawach karnych oskarżonemu przysługuje prawo do szybkiej i jawnej rozprawy przed bezstronną ławą przysięgłych (...), oskarżonego należy pouczyć o charakterze i przyczynie oskarżenia, postawić go wobec świadków oskarżenia, w razie potrzeby pod przymusem sprowadzić świadków korzystnych dla niego i zapewnić mu obrońcę (podkreślenie - J.S.).
XIV Poprawka do Konstytucji:
Nie może też żaden stan pozbawić kogoś życia, wolności lub mienia bez prawidłowego wymiaru sprawiedliwości
(podkreślenie - J.S.).b) sędzia Wainwright
Zapewnienie obrońcy w Konstytucji oznacza tylko to, że oskarżony ma do niego prawo, a nie że istnieje obowiązek przydzielania mu zawsze adwokata z urzędu.
Prawo stanowe ściśle określa warunki przyznawania obrońcy z urzędu, mogą z niego skorzystać osoby ubogie oskarżane o czyn zagrożony karą śmierci lub młodociani i osoby nie w pełni władz umysłowych. C.E. Gideon nie spełniał żadnego z tych warunków.
3) Orzeczenia w podobnej sprawie
W orzeczeniu z 1932 r. w sprawie Powell przeciw stanowi Alabama Sąd Najwyższy stwierdził, iż zapis VI Poprawki należy interpretować w ten sposób, że oskarżonemu przysługuje prawo do bezpłatnej obrony tylko w sytuacji, gdy sądzony jest za czyn zagrożony karą śmierci.
W innym orzeczeniu - w sprawie Betts przeciw Brady'emu z 1942 r. Sąd rozszerzył to prawo na osoby młodociane i nie w pełni sprawne umysłowo.
4) Kwestia konstytucyjna
Czy należy podtrzymać poprzednie orzeczenia Sądu Najwyższego w tych sprawach? Czy zapis VI Poprawki należy interpretować w ten sposób, że prawo do bezpłatnej obrony przysługuje osobom ubogim we wszystkich sprawach karnych? Czy ograniczenie tego prawa do nielicznych sytuacji narusza prawa takich osób do "prawidłowego wymiary sprawiedliwości?"
MATERIAŁ POMOCNICZY NR 3
Tak zadecydował Sąd Najwyższy
Poniżej przedstawione są rzeczywiste orzeczenia Sądu w sprawach, którymi zajmowały się poszczególne grupy uczniów.
GRUPA "A"
Tinker przeciw Niezależnemu Okręgowi Szkolnemu w Des Moines, 1969
Sąd stosunkiem głosów 7:2 orzekł na korzyść Tinkerów. Przedstawiciele większości stwierdzili, iż noszenie przez nich opasek na znak protestu prze- ciwko wojnie należy do kategorii "wypowiedzi symbolicznych" chronionych I Poprawką.
Stwierdzono, iż nie zakłócało to porządku szkolnego, nie godziło w swobody innych; zakaz wydany przez władze szkolne naruszył prawo do swobody wypowiedzi, powołano się też na fakt, iż władze szkolne nie zabraniają zazwyczaj uczniom noszenia odznak popierających określonego kandydata startującego w wyborach lokalnych, stanowych czy federalnych.
Dwóch sędziów złożyło zdania odrębne. Uznali oni, iż decyzja większości prowadzić będzie do zakłócania porządku w szkołach.
GRUPA "B"
Spółka Drobiowa Schechterów przeciw Stanom Zjednoczonym, 1935
Sąd jednomyślnie orzekł na korzyść Schechterów uznając tym samym akt NRA za sprzeczny z Konstytucją.
Sędziowie stwierdzili, że nadzwyczajne warunki nie mogą tworzyć i rozszerzać zakresu władzy federalnej przewidzianej w Konstytucji. Jeśli Kongres chce przekazać prezydentowi część swych uprawnień powinien ściśle i jasno określić standardy, warunki, którymi władza wykonawcza musi się kierować, ustalając szczegóły swych rozporządzeń wydawanych z mocą ustawy. Sąd stwierdził też, iż choć Schechterowie skupowali drób w różnych stanach, to sprzedawali go tylko w jednym, wobec czego władze federalne nie mają prawa używać wobec nich klauzuli konstytucyjnej o regulowaniu handlu międzystanowego.
Decyzja ta miała doniosłe skutki. Zburzyła ona tzw. pierwszy program Nowego Ładu. Jednak wkrótce potem prezydent Roosevelt wywarł silny nacisk na Sąd (planując nawet rozszerzenie jego składu o sędziów popierających jego politykę). W 1937 r. Kongres uchwalił nowe akty, zawierające podobne jak NRA zapisy, które nie były już przez Sąd Najwyższy kwestionowane - sędziowie uznali gospodarcze interwencje rządu za zgodne z Konstytucją.
Grupa "C"
Gideon przeciw Wainwrightowi, 1963
Sąd jednomyślnie orzekł na korzyść Gideona, tym samym kasując poprzednie decyzje w tych sprawach. Uznał, iż zawarte w XIV Poprawce prawo do prawidłowego wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby fragment Poprawki V mówiący o prawie do obrony w sprawach karnych interpretować w ten sposób, że osoba uboga ma w takich sprawach zawsze, bez względu na ciężar oskarżenia, prawo do przydzielenia jej obrońcy z urzędu.
Zasada ta obowiązuje do dziś.