Powrót

PODSTAWY USTROJU STANÓW ZJEDNOCZONYCH - KONSTYTUCJA 1787 ROKU

 

Konstytucja Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej z 1787 roku jest pierwszą spisaną konstytucją nowożytną. Jej twórcy korzystali z dorobku Monteskiusza, Locke'a i Hume'a, nawiązując równocześnie do republikańskiej tradycji starożytnego Rzymu (Cyceron). Nic dziwnego, że fundamentem konstytucji stał się klarowny podział władz i zasada ich wzajemnego ograniczania się i kontroli (checks and balances). Wraz z dodaną później Kartą Praw (dziesięć pierwszych poprawek) amerykańska konstytucja stała się niezwykle istotnym krokiem na drodze do nowoczesnego konstytucjonalizmu.

 

Cele

 

Po zajęciach uczniowie powinni umieć:

- wyjaśnić związki pomiędzy myślą polityczną europejskiego Oświecenia a konstytucjonalizmem amerykańskim;

- przedstawić okoliczności uchwalenia konstytucji Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej;

- wskazać najważniejsze zasady konstytucji amerykańskiej;

- określić różnice pomiędzy konstytucjonalizmem amerykańskim a europejskim.

 

Środki dydaktyczne

 

1. Tekst "Uchwalenie konstytucji amerykańskiej"

2. Fragmenty konstytucji amerykańskiej

3. "Konstytucja dzisiaj" - komentarz do tekstu źródłowego

4. Instrukcja do gry symulacyjnej "Wybieramy prezydenta"

5. Test sprawdzający wiadomości

 

Przebieg zajęć

 

1. Na początku lekcji poproś uczniów o przypomnienie przyczyn rewolucji amerykańskiej, przebiegu konfliktu i rezultatów wojny o niepodległość.

Zaznacz związki pomiędzy wydarzeniami w Ameryce a europejską myślą polityczną epoki Oświecenia. Poleć jednemu z uczniów zreferować główne elementy koncepcji politycznych Johna Locke'a i Karola Monteskiusza (prawo naturalne, trójpodział władzy). Warto też wspomnieć o poglądach Cycerona (państwo jako rzecz wspólna, republika jako ustrój mieszany, równość wobec prawa, instytucje republikańskie itp.).

2. Posługując się materiałem pomocniczym nr 1 przedstaw słuchaczom genezę i sposób uchwalenia konstytucji Stanów Zjednoczonych. Następnie zwróć uwagę na zasadnicze reguły systemu rządzenia zapisane w konstytucji.

3. Podziel klasę na sześć grup i rozdaj każdej z nich fragmenty tekstu konstytucji (materiał pomocniczy nr 2). Wyjaśnij, że zadaniem grupy jest uważna analiza tekstu i zreferowanie istotnych informacji o: składzie i trybie powoływania Kongresu (tekst A), uprawnieniach legislatywy (tekst B), urzędzie prezydenta (tekst C), Sądzie Najwyższym (tekst D), zależności władz centralnych i stanowych (tekst E) i głównych praw i wolności gwarantowanych w Deklaracji Praw (tekst F).

4. Posługując się komentarzem "Konstytucja dzisiaj" (materiał pomocniczy nr 3), skomentuj i uzupełnij wypowiedzi przedstawicieli kolejnych grup. Po każdym wystąpieniu przedstawiciela grupy wzbogaconym i uporządkowanym komentarzem prowadzącego, uczniowie sporządzają w zeszytach krótką notatkę. Zwróć uwagę, że konstytucja amerykańska posiada cechy ustawy zasadniczej:

* treść (regulacja podziału władzy, kreowania władz, praw i wolności obywatelskich),

* szczególna moc prawna (tzw. klauzula supremacyjna z art. IV, z której wywiedziono uprawnienia do badania zgodności decyzji Kongresu, prezydenta i władz stanowych z konstytucją),

* tryb uchwalania i zmiany (nowelizacji): zgoda 2/3 członków obu izb i ratyfikacja zmian przez co najmniej 3/4 stanów.

5. Zaproponuj uczniom grę symulacyjną na temat wyborów prezydenckich. Posługując się instrukcją zawartą w materiale pomocniczym nr 4, przeprowadź elekcję prezydenta Stanów Zjednoczonych. Jej celem jest ukazanie zasady wyborów pośrednich, charakterystycznej dla amerykańskiego systemu wyborczego. Omówcie przebieg i wynik głosowania.

W podsumowaniu zapytaj uczniów, kiedy były ostatnie wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych (listopad 1996 r.), kto startował w wyborach, czym różniły się programy dwu głównych kandydatów i kto te wybory wygrał. Jeśli uczniowie nie będą nic na ten temat wiedzieli, poleć im znalezienie informacji na ten temat na następną lekcję.

6. Postaw przed uczniami następującą kwestię: "Na czym polegają różnice pomiędzy brytyjskim i amerykańskim systemem rządzenia w końcu XVIII wieku?" Poproś o przygotowanie się do takiego porównania (należy posłużyć się informacjami z lekcji "Parlamentaryzm angielski XVII-XVIII wieku - od monarchii absolutnej do monarchii konstytucyjnej"), a następnie wypiszcie na tablicy zasadnicze podobieństwa i różnice.

7. Rozdaj uczniom tekst sprawdzający i poleć wykonanie zawartych w nim poleceń.

 

Pojęcia i terminy

*Artykuły Konfederacji *podział władz *republika *republika prezydencka *Karta Praw *federalizm *federaliści *antyfederaliści *ratyfikacja *Kongres *Izba Reprezentantów *Senat *Sąd Najwyższy *Kolegium Elektorów

 

Literatura uzupełniająca

 

Instytucje polityczno-prawne Stanów Zjednoczonych Ameryki, red.: W. Sokolewicz, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1977.

Karol Koranyi, Powszechna historia państwa i prawa, t. IV, Warszawa 1967.

Emanuel Rostworowski, Historia powszechna, Wiek XVIII, Warszawa 1977.

Izabela Rusinowa, Konstytucja amerykańska 1787 roku, [w:] "Mówią wieki" 1988, nr 5.

Michał Szczaniecki, Powszechna historia państwa i prawa, Warszawa 1994.

 

MATERIAŁ POMOCNICZY NR 1

 

Uchwalenie konstytucji amerykańskiej

 

Od momentu uchwalenia Deklaracji Niepodległości (4 lipca 1776 r.) i podjęcia regularnych walk z armią brytyjską niezbędne stało się określenie zasad współistnienia zbuntowanych kolonii. W listopadzie 1777 r. II Kongres Kontynentalny uchwalił, po opracowaniu projektu zgłoszonego w 1775 r. przez Beniamina Franklina, "Artykuły Konfederacji i Wieczystej Unii". Po ratyfikacji dokumentu przez 13 stanów w marcu 1781 roku Kongres, już jako Kongres Konfederacji i Wieczystej Unii przyjął nazwę dla nowego państwa: Stany (czyli państwa) Zjednoczone Ameryki.

Stany Zjednoczone Ameryki były, w myśl Artykułów, konfederacją, czyli luźnym związkiem państw, ligą przyjaźni, dla prowadzenia wspólnej polityki obronnej. Każdy stan, tj. państwo - członek konfederacji, zachowywał suwerenność, własne prawo i sądownictwo. Konfederacja nie miała wspólnego rządu, jedynie wspólne ciało prawodawcze - Kongres, w którym każdy stan dysponował jednym głosem. Wpływy Kongresu były jednak dość ograniczone. Każdy stan posiadał własne legislatury (które np. nakładały podatki), gubernatorów wybieranych przez obywateli, a także własne konstytucje. Dla wielu z nich wzorem była konstytucja Wirginii z 1776 r., do której dołączono Deklarację Praw; opierała się ona na doktrynie praw naturalnych człowieka, zasadzie podziału władzy i teorii umowy społecznej.

Istniejący ustrój był krytykowany przez federalistów - zwolenników wzmocnienia zacieśnienia. Kongres zwołał do Filadelfii delegatów trzynastu stanów, którzy mieli opracować tekst pisanej konstytucji konfederacji. Obrady delegatów, tzw. Konwentu, rozpoczęły się w maju 1787 r. (nie uczestniczyli delegaci Rhode Island). Debatom przewodniczył Jerzy Waszyngton. Punktem wyjścia w dyskusji stał się projekt nowego systemu rządzenia, tzw. plan Wirginii przygotowany przez Jamesa Madisona, nazywanego później ojcem konstytucji amerykańskiej. Projekt przewidywał powołanie dwuizbowej legislatury - Kongresu, który mógłby wetować decyzje legislatur stanowych. Kongres wybierałby władzę wykonawczą i sędziów Sądu Najwyższego. Rząd federalny dominowałby nad legislaturą.

Zaniepokojeni tą centralistyczną wizją delegaci małych stanów zgłosili "plan z New Jersey". Kompromis osiągnięto pod koniec lata: 17 września 1787 r. dokument końcowy został podpisany przez większość uczestników Konwentu. Ustalono, że konstytucja zyska moc prawną po ratyfikowaniu tekstu przez specjalnie zwołane zgromadzenia przedstawicielskie co najmniej dziewięciu stanów.

Podczas debaty ratyfikacyjnej przeciwnicy konstytucji - antyfederaliści - zarzucali jej liczne wady, między innymi - brak zabezpieczeń praw jednostki wobec wzmocnionego federalnego państwa (bill of rights). Federaliści, uznając że jest to jedyna droga do ratyfikacji nowej konstytucji, obiecali, iż z chwilą powołania nowego rządu zostanie dodana Deklaracja Praw. W 1791 r. Kongres uchwalił dziesięć pierwszych poprawek, które regulowały kwestie praw jednostki.

W końcu 1787 r. trzy pierwsze stany ratyfikowały konstytucję, a do końca lipca 1788 r. osiem kolejnych stanów, często po zażartej dyskusji, uznało dokument z 17 września 1787 r. Dwa stany ratyfikowały konstytucję później: Karolina Północna w końcu 1789 r., Rhode Island w połowie 1790 roku.

System amerykański, ustanowiony w konstytucji, zasadza się na suwerennej władzy narodu ("My, naród Stanów Zjednoczonych"), federalizmie (w miejsce luźnej konfederacji powstaje federacja, państwo związkowe!) i podziale władz (ustawodawcza w rękach Kongresu, wykonawcza prezydenta i sądownicza Sądu Najwyższego). Dokonuje się strukturalne i kompetencyjne odseparowanie rządu i parlamentu. Zasadę trójpodziału władzy dopełnia wzajemne hamowanie i równoważenie się władz (checks and balances), co ma uniemożliwiać uzyskanie dominacji przez legislaturę bądź egzekutywę.

Wiosną 1789 r. Kolegium Elektorów wybrało jednomyślnie na pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki Jerzego Waszyngtona (1789-1797, dwie kadencje). W jego rządzie znaleźli się późniejsi liderzy konkurujących stronnictw: Aleksander Hamilton, przywódca federalistów i Thomas Je...erson, rzecznik przewagi Kongresu nad władzą wykonawczą, antyfederalista i trzeci prezydent Stanów (1801-1809).

 

MATERIAŁ POMOCNICZY NR 2

 

Konstytucja Stanów Zjednoczonych z 17 września 1787 (wybrane fragmenty)*

 

A) Skład i wybór Kongresu

 

Artykuł I

DZIAŁ 1. Władzę ustawodawczą sprawować będzie Kongres Stanów Zjednoczonych, który będzie się składał z Senatu i Izby Reprezentantów.

DZIAŁ 2. Izba Reprezentantów składać się będzie z posłów wybieranych co dwa lata przez ludność stanów, przy czym w każdym stanie czynne prawo wyborcze posiadać będzie każdy, kto posiada czynne prawo wyborcze do tej izby stanowego ciała ustawodawczego, która jest liczniejsza.

Nie może być wybrana do Izby Reprezentantów osoba, która nie ukończyła dwudziestu pięciu lat życia, nie była przez siedem lat obywatelem Stanów Zjednoczonych i w chwili wyboru nie była mieszkańcem stanu, z którego ją wybrano.

Liczba posłów do Izby Reprezentantów i suma podatków bezpośrednich będzie podzielona między należące do Unii stany w stosunku do liczby ich mieszkańców; liczba ta zostanie ustalona po uwzględnieniu liczby wszystkich ludzi wolnych (łącznie z pozostającymi w służbie na określoną liczbę lat, lecz z wyłączeniem nie podlegających opodatkowaniu Indian), oraz po dodaniu trzech piątych liczby wszystkich innych osób. Obliczenie będzie dokonane po raz pierwszy w ciągu trzech lat od daty rozpoczęcia pierwszej sesji Kongresu Stanów Zjednoczonych, a następnie co dziesięć lat w sposób określony ustawą. Posłów nie może być więcej niż jeden na trzydzieści tysięcy, lecz każdy stan musi mieć przynajmniej jednego posła; zanim zostanie dokonane pierwsze obliczenie, stan New Hampshire będzie miał prawo wybrać trzech, Massachusetts ośmiu, Rhode Island i Providence Plantations jednego, Connecticut pięciu, Nowy Jork sześciu, New Jersey czterech, Pensylwania ośmiu, Delaware jednego, Maryland sześciu, Wirginia dziesięciu, Karolina Północna pięciu, Karolina Południowa pięciu i Georgia trzech posłów.

Gdy w którymkolwiek stanie otworzy się wakans poselski, władza wykonawcza tego stanu rozpisze wybory dla jego wypełnienia.

Izba Reprezentantów dokona wyboru Przewodniczącego i innych funkcjonariuszy Izby; ona też będzie miała wyłączne prawo stawiania w stan oskarżenia za nadużycia popełnione w czasie sprawowania urzędu.

DZIAŁ 3. Senat Stanów Zjednoczonych składać się będzie z senatorów, po dwóch z każdego stanu, wybranych przez stanowe ciała ustawodawcze na sześć lat; każdy senator będzie miał jeden głos.

Natychmiast po zebraniu się w wyniku pierwszych wyborów, senatorowie zostaną podzieleni na trzy grupy, tak równe jak będzie to możliwe. Mandaty senatorów z pierwszej grupy wygasną po upływie dwóch lat, z drugiej po czterech, a z trzeciej - po sześciu; tak, by można co dwa lata dokonywać wyboru jednej trzeciej ogólnej liczby senatorów; jeśli wskutek rezygnacji lub z innej przyczyny powstanie wakans w okresie przerwy między sesjami zgromadzenia ustawodawczego któregoś ze stanów, władzy wykonawczej tego stanu przysługiwać będzie prawo powoływania senatorów na okres poprzedzający zapełnienie wakansu przez zgromadzenie ustawodawcze.

Nie może być senatorem osoba, która nie ukończyła trzydziestu lat życia, nie była obywatelem Stanów Zjednoczonych przez dziewięć lat oraz nie była w chwili wyboru mieszkańcem stanu, z którego ją wybrano.

Senatowi będzie przewodniczyć wiceprezydent Stanów Zjednoczonych, ale prawo głosu będzie miał tylko w wypadku równego podziału głosów senatorów.

Senat sam wybierze swoich funkcjonariuszy, jak również przewodniczącego pro tempore na okres nieobecności wiceprezydenta lub na okres wykonywania przez niego obowiązków Prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Senatowi będzie przysługiwać wyłączne prawo rozpatrywania oskrażeń o nadużycia popełnione w związku ze sprawowaniem urzędu. Senatorowie uczestniczący w zwoływanym w tym celu posiedzeniu złożą przysięgę lub oświadczenie w miejsce przysięgi. Rozprawie przeciw Prezydentowi Stanów Zjednoczonych będzie przewodniczył Prezes Sądu Najwyższego. Nikt nie może być uznany za winnego bez zgody dwóch trzecich obecnych na posiedzeniu senatorów.

W sprawie o nadużycie popełnione w związku ze sprawowaniem urzędu można skazać tylko na usunięcie z zajmowanego urzędu i pozbawienie prawa pełnienia w imieniu Stanów Zjednoczonych jakiegokolwiek urzędu honorowego, powierniczego lub odpłatnego; skazany będzie jednak mógł - na mocy prawa powszechnego - być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej, sądzony i skazany.

DZIAŁ 4. Czas, sposób i miejsce wyboru senatorów i posłów będą w każdym stanie określone przez stanowe zgromadzenia ustawodawcze; ale Kon- gres może zmieniać obowiązujące lub ustanawiać nowe przepisy dotyczące czasu i sposobu wyboru senatorów i posłów.

Kongres będzie się zbierał przynajmniej raz w roku, w pierwszy poniedziałek grudnia, chyba że wyznaczy inny dzień.

DZIAŁ 6. Senatorowie i posłowie pobierać będą za swoją służbę określone ustawą wynagrodzenie ze Skarbu Stanów Zjednoczonych. Będą korzystać z przywileju nietykalności osobistej w okresie uczestnictwa w sesji odnośnej Izby oraz w drodze na sesję i z powrotem, z wyjątkiem wypadków zdrady, przestępstwa pospolitego lub zakłócenia spokoju publicznego; nie wolno ich również pociągać do odpowiedzialności poza Senatem lub Izbą Reprezentantów za przemówienia wygłoszone podczas obrad Kongresu.

Przez cały czas trwania mandatu senatorowie i posłowie nie mogą być powoływani na jakiekolwiek urzędy państwowe ani na takie, za sprawowanie których podwyższono w tym okresie wynagrodzenie; w okresie sprawowania państwowych funkcji urzędowych żadna osoba nie może być członkiem Senatu ani Izby Reprezentantów.

 

B) Uprawnienia Kongresu

 

Artykuł I

DZIAŁ 2. Izba Reprezentantów dokona wyboru Przewodniczącego i innych funkcjonariuszy Izby; ona też będzie miała wyłączne prawo stawiania w stan oskarżenia za nadużycia popełnione w czasie sprawowania urzędu.

DZIAŁ 3. Senat sam wybierze swoich funkcjonariuszy, jak również przewodniczącego pro tempore na okres nieobecności wiceprezydenta lub na okres wykonywania przez niego obowiązków Prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Senatowi będzie przysługiwać wyłączne prawo rozpatrywania oskrażeń o nadużycia popełnione w związku ze sprawowaniem urzędu. Senatorowie uczestniczący w zwoływanym w tym celu posiedzeniu złożą przysięgę lub oświadczenie w miejsce przysięgi. Rozprawie przeciw Prezydentowi Stanów Zjednoczonych będzie przewodniczył Prezes Sądu Najwyższego. Nikt nie może być uznany za winnego bez zgody dwóch trzecich obecnych na posiedzeniu senatorów.

W sprawie o nadużycie popełnione w związku ze sprawowaniem urzędu można skazać tylko na usunięcie z zajmowanego urzędu i pozbawienie prawa pełnienia w imieniu Stanów Zjednoczonych jakiegokolwiek urzędu honorowego, powierniczego lub odpłatnego; skazany będzie jednak mógł - na mocy prawa powszechnego - być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej, sądzony i skazany.

DZIAŁ 4. Czas, sposób i miejsce wyboru senatorów i posłów będą w każdym stanie określone przez stanowe zgromadzenia ustawodawcze; ale Kongres może zmieniać obowiązujące lub ustanawiać nowe przepisy dotyczące czasu i sposobu wyboru senatorów i posłów.

Kongres będzie się zbierał przynajmniej raz w roku, w pierwszy poniedziałek grudnia, chyba że wyznaczy inny dzień.

DZIAŁ 7. We wszystkich ustawach skarbowych inicjatywa należeć będzie do Izby Reprezentantów; Senatowi jednak - tak jak przy innych ustawach - przysługuje prawo wnoszenia albo aprobowania poprawek.

Każdy projekt ustawy uchwalony przez Izbę Reprezentantów i Senat nabierze mocy prawnej dopiero po przedstawieniu Prezydentowi Stanów Zjednoczonych; w razie zgody, Prezydent podpisze projekt, w przeciwnym razie odeśle go wraz ze swoimi zastrzeżeniami do tej Izby, do której był wniesiony; Izba wciągnie zastrzeżenia Prezydenta do swojego diariusza i przystąpi do ich rozpatrzenia. Jeżeli po rozpatrzeniu zastrzeżeń Izba większością dwóch trzecich głosów ponownie uchwali projekt, będzie on wraz z zastrzeżeniami Prezydenta odesłany do drugiej Izby, która go również rozpatrzy; tu uchwalony większością dwóch trzecich głosów staje się ustawą. Ale we wszystkich tego rodzaju wypadkach głosowanie w obu Izbach musi być imienne, a nazwiska głosujących za i przeciw powinny być wniesione do diariusza każdej z Izb. Jeżeli Prezydent nie zwróci projektu w ciągu dziesięciu dni (nie licząc niedziel) od daty otrzymania go wówczas projekt taki staje się ustawą, jak gdyby Prezydent go podpisał, chyba że sesja Kongresu została odroczona i Prezydent nie może wskutek tego zwrócić projektu.

Wszelkie rozporządzenia, rezolucje lub uchwały wymagające zgody Senatu i Izby Reprezentantów (z wyjątkiem uchwał o odroczeniu sesji) winny być przedstawione Prezydentowi Stanów Zjednoczonych; zanim wejdą one w życie, muszą uzyskać zgodę Prezydenta, a w razie odmowy z jego strony muszą być ponownie uchwalone większością dwóch trzecich głosów Senatu i Izby Reprezentantów, zgodnie z postanowieniami i przepisami dotyczącymi projektów ustaw.

DZIAŁ 8. Kongres będzie miał prawo: nakładać i ściągać podatki, cła, opłaty i akcyzy, spłacać długi, stanowić w sprawach obrony i powszechnego dobra Stanów Zjednoczonych, wszystkie jednak podatki, opłaty i akcyzy mają być jednolite na całym obszarze Stanów Zjednoczonych;

zaciągać pożyczki państwowe;

regulować obrót handlowy z obcymi państwami, pomiędzy stanami i z plemionami indiańskimi;

ustanawiać jednolite przepisy naturalizacyjne oraz jednolite dla całego obszaru Stanów Zjednoczonych przepisy o bankructwie;

bić monetę, ustalać jej wartość oraz wartość monet zagranicznych, i ustalać jednostki wag i miar;

wymierzać kary za podrabianie papierów wartościowych i monety obiegowej Stanów Zjednoczonych;

zakładać urzędy pocztowe i sieci dróg;

popierać postęp nauk i sztuk użytecznych przez zabezpieczenie na pewien okres praw autorskich i praw do wynalazków;

tworzyć sądy niższej instancji niż Sąd Najwyższy;

definiować piractwo i akty przemocy dokonywane na całym morzu oraz przestępstwa przeciw prawu międzynarodowemu i wyznaczać kary;

wypowiadać wojny, wystawiać patenty kaperskie, oraz stanowić w sprawach łupu na morzu i lądzie;

wystawiać i utrzymywać wojsko, z tym że budżet uchwalany na ten cel nie może obejmować dłuższego okresu niż dwa lata;

wystawiać i utrzymywać marynarkę wojenną;

ustanawiać zasady dowodzenia oraz regulaminy dla sił lądowych i morskich;

powoływać milicję w celu wymuszenia posłuchu dla praw Unii, uśmierzenia powstań i odpierania najazdów;

dbać o organizację, uzbrojenie i wyszkolenie milicji oraz sprawować władzę nad tą jej częścią, która będzie powołana do służby na rzecz Stanów Zjednoczonych; zastrzega się dla poszczególnych stanów prawo mianowania oficerów milicji i prawo szkolenia jej w zgodzie z regulaminami ustanowionymi przez Kongres;

stanowić wszystkie bez wyjątku ustawy dla dystryktu (obszaru o boku nie dłuższym niż dziesięć mil), który drogą cesji przez określone stany i za zgodą Kongresu może stać się siedzibą rządu Stanów Zjednoczonych, oraz sprawować analogiczną władzę nad każdym miejscem, zakupionym za zgodą władzy ustawodawczej stanu, w którym ono się znajduje, pod budowę fortów, magazynów, arsenałów, stoczni i innych użytecznych budynków - oraz

stanowić wszelkie ustawy potrzebne i właściwe do wykonywania wyżej wyszczególnionych oraz innych uprawnień przekazanych na mocy tej Konstytucji rządowi Stanów Zjednoczonych, któremukolwiek departamentowi lub urzędnikowi.

 

C) Prezydent

 

Artykuł I

DZIAŁ 7. Każdy projekt ustawy uchwalony przez Izbę Reprezentantów i Senat nabierze mocy prawnej dopiero po przedstawieniu Prezydentowi Stanów Zjednoczonych; w razie zgody, Prezydent podpisze projekt, w przeciwnym razie odeśle go wraz ze swoimi zastrzeżeniami do tej Izby, do której był wniesiony; Izba wciągnie zastrzeżenia Prezydenta do swojego diariusza i przystąpi do ich rozpatrzenia. Jeżeli po rozpatrzeniu zastrzeżeń Izba większością dwóch trzecich głosów ponownie uchwali projekt, będzie on wraz z zastrzeżeniami Prezydenta odesłany do drugiej Izby, która go również rozpatrzy; tu uchwalony większością dwóch trzecich głosów staje się ustawą. Ale we wszystkich tego rodzaju wypadkach głosowanie w obu Izbach musi być imienne, a nazwiska głosujących za i przeciw powinny być wniesione do diariusza każdej z Izb. Jeżeli Prezydent nie zwróci projektu w ciągu dziesięciu dni (nie licząc niedziel) od daty otrzymania go wówczas projekt taki staje się ustawą, jak gdyby Prezydent go podpisał, chyba że sesja Kongresu została odroczona i Prezydent nie może wskutek tego zwrócić projektu.

Wszelkie rozporządzenia, rezolucje lub uchwały wymagające zgody Senatu i Izby Reprezentantów (z wyjątkiem uchwał o odroczeniu sesji) winny być przedstawione Prezydentowi Stanów Zjednoczonych; zanim wejdą one w życie, muszą uzyskać zgodę Prezydenta, a w razie odmowy z jego strony muszą być ponownie uchwalone większością dwóch trzecich głosów Senatu i Izby Reprezentantów, zgodnie z postanowieniami i przepisami dotyczącymi projektów ustaw.

 

Artykuł II

DZIAŁ 1. Władza wykonawcza należeć będzie do Prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki. Będzie on sprawował urząd przez okres czterech lat i wraz z wiceprezydentem, wybranym na ten sam okres, wybierany jest w sposób następujący:

Każdy stan wyznaczy - w sposób ustalony przez jego legislaturę - elektorów w liczbie równej łącznej liczbie senatorów i posłów do Izby Reprezentantów zasiadających z ramienia tego stanu w Kongresie; elektorem nie może jednak zostać senator, poseł ani żadna osoba sprawująca w imieniu Stanów Zjednoczonych jakikolwiek urząd powierniczy lub odpłatny.

Elektorzy zbiorą się w swoich stanach i w głosowaniu tajnym oddadzą głosy na dwie osoby, z których przynajmniej jedna będzie mieszkańcem tego co oni stanu. Sporządzą również wykaz wszystkich osób, na które oddali głosy, uwidaczniając liczbę głosów oddaną na każdą z nich; listę tę poświadczą swoimi podpisami i prześlą w zapieczętowanej kopercie do siedziby rządu Stanów Zjednoczonych na ręce przewodniczącego Senatu. Przewodniczący Senatu otworzy wszystkie koperty w obecności Senatu i Izby Reprezentantów i dokona obliczenia głosów. Osoba, na którą padła największa liczba głosów, zostanie Prezydentem, jeśli liczba ta stanowi większość ogólnej liczby elektorów; gdyby jednak większość taką otrzymała więcej niż jedna osoba lub gdyby głosy rozłożyły się po równi, Izba Reprezentantów dokona w głosowaniu tajnym wyboru jednej z nich na urząd Prezydenta; gdyby zaś żadna osoba nie otrzymała takiej większości, wówczas Izba w ten sam sposób dokona wyboru spośród pięciu osób, na które padło najwięcej głosów. Przy wyborze Prezydenta Izba głosować będzie jednak stanami i cała reprezentacja jednego stanu będzie miała jeden głos; quorum stanowić będzie po jednym lub więcej posłów z dwóch trzecich stanów, a wybór będzie dokonany większością głosów wszystkich stanów. W każdym wypadku osoba, która po dokonaniu wyboru Prezydenta posiadać będzie najwięcej głosów oddanych na nią przez elektorów, zostanie wiceprezydentem. Gdyby jednak pozostały dwie lub więcej osób z równą ilością głosów, wówczas wyboru wiceprezydenta dokona Senat w głosowaniu tajnym.

Kongres ma prawo wyznaczyć dzień wyboru elektorów i dzień oddania przez nich głosów; terminy te będą obowiązywać na całym obszarze Stanów Zjednoczonych.

Nie może zostać Prezydentem osoba, która nie jest obywatelem Stanów Zjednoczonych urodzonym w tym państwie, która nie była obywatelem Stanów Zjednoczonych w chwili uchwalania tej Konstytucji; nie może zostać Prezydentem osoba, która nie ukończyła trzydziestu pięciu lat życia i nie jest stałym mieszkańcem Stanów Zjednoczonych od czternastu lat.

W wypadku złożenia Prezydenta z urzędu lub wskutek jego śmierci, ustąpienia albo niezdolności do wykonywania obowiązków tego urzędu, władzę i obowiązki Prezydenta przejmie wiceprezydent; Kongres wyznaczy w drodze ustawy osobę upoważnioną do przejęcia urzędu Prezydenta w wypadku usunięcia z urzędu, śmierci, ustąpienia lub niezdolności do wykonywania obowiązków zarówno przez Prezydenta, jak i wiceprezydenta; wyznaczona przez Kongres osoba będzie pełnić te obowiązki do czasu ustania niezdolności lub wyboru nowego Prezydenta.

W określonych terminach Prezydent będzie otrzymywał za swoją służbę wynagrodzenie, które w okresie jego kadencji nie ulegnie zwiększeniu ani zmniejszeniu; w okresie sprawowania urzędu Prezydent nie będzie poza tym otrzymywał żadnego wynagrodzenia ani od Stanów Zjednoczonych, ani od żadnego ze stanów.

Przed objęciem urzędu Prezydent złoży następującą przysięgę lub oświadczenie w miejsce przysięgi: "Przysięgam (lub oświadczam) uroczyście, że będę wiernie wykonywał obowiązki Prezydenta Stanów Zjednoczonych."

DZIAŁ 2. Prezydent będzie Wodzem Naczelnym armii i marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych oraz milicji stanów w wypadku powołania jej do czynnej służby na rzecz Stanów Zjednoczonych; może on żądać od kierowników departamentów rządowych pisemnej opinii we wszystkich sprawach należących do kompetencji tych urzędów; Prezydent ma prawo zawieszania lub darowania kary za przestępstwa przeciwko Stanom Zjednoczonym, z wyjątkiem kar wynikłych z postawienia w stan oskarżenia za nadużycia popełnione w czasie sprawowania urzędu.

Prezydent będzie miał prawo, w porozumieniu z Senatem i za zgodą dwóch trzecich obecnych na posiedzeniu senatorów, zawierać traktaty; w porozumieniu i za zgodą Senatu będzie mianował ambasadorów, ministrów pełnomocnych i konsulów, sędziów Sądu Najwyższego oraz wszystkich innych urzędników Stanów Zjednoczonych, sposób powoływania których nie został w tej Konstytucji ustalony inaczej lub zostanie ustalony w drodze ustawy; Kongres może jednak w drodze ustawy przyznać prawo mianowania urzędników niższych szczebli - jeśli uzna to za właściwe - Prezydentowi, sądom lub kierownikom departamentów.

Prezydent będzie miał prawo obsadzania wszystkich wakansów powstałych podczas przerw w obradach Senatu; nominacje te wygasną z końcem najbliższej sesji Senatu.

DZIAŁ 3. Prezydent będzie od czasu do czasu informował Kongres o stanie spraw państwa i będzie przedkładał Kongresowi do rozpatrzenia propozycje działań, których podjęcie uzna za konieczne i właściwe; w wyjątkowych wypadkach będzie miał prawo zwoływać sesję połączonych Izb lub jednej z nich, a w wypadku braku porozumienia między nimi co do terminu odroczenia obrad, będzie miał prawo zadecydować o terminie odroczenia; będzie przyjmował ambasadorów i ministrów pełnomocnych; będzie czuwał nad wiernym przestrzeganiem prawa i będzie mianował wszystkich oficerów Stanów Zjednoczonych.

DZIAŁ 4. Prezydent, wiceprezydent i wszyscy urzędnicy państwowi będą złożeni z urzędu w wypadku postawienia ich w stan oskarżenia za nadużycia popełnione w czasie sprawowania urzędu oraz w wypadku skazania za zdradę, przekupstwo lub inne zbrodnie i przestępstwa.

 

D) Sąd Najwyższy

 

Artykuł III

DZIAŁ 1. Władzę sądową w Stanach Zjednoczonych sprawować będzie Sąd Najwyższy oraz sądy niższe, które Kongres może co pewien czas tworzyć i ustanawiać. Sędziowie Sądu Najwyższego i sądów niższych instancji będą nieusuwalni i w określonych terminach będą otrzymywać za swoją służbę wynagrodzenie, które w okresie sprawowania przez nich urzędu nie ulegnie zmniejszeniu.

DZIAŁ 2. Władza sądowa rozciąga się na wszystkie kwestie prawne, które mogą się wyłonić w związku z treścią Konstytucji, praw obowiązujących w Stanach Zjednoczonych oraz traktatów zawartych przez Stany Zjednoczone i tych, które będą zawarte przez nie w przyszłości; władza sądowa rozciągać się będzie na wszystkie sprawy dotyczące ambasadorów, innych ministrów pełnomocnych i konsulów; na wszystkie sprawy admiralicji i prawa morskiego; na spory pomiędzy dwoma lub więcej stanami, pomiędzy którym kolwiek ze stanów i obywatelami innego stanu oraz pomiędzy obywatelami różnych stanów; na spory pomiędzy obywatelami tego samego stanu dochodzącymi swoich praw do ziemi nadanej przez różne stany, oraz pomiędzy stanami lub ich obywatelami a państwami obcymi, ich obywatelami lub poddanymi.

We wszystkich sprawach dotyczących ambasadorów, ministrów pełnomocnych i konsulów, oraz w sprawach, w których stroną będzie stan, właściwą instancją będzie Sąd Najwyższy. We wszystkich innych wymienionych wyżej sprawach Sąd Najwyższy będzie instancją odwoławczą, z wyjątkiem tych spraw, co do których Kongres postanowi inaczej, ustalając odpowiednie przepisy.

We wszystkich sprawach karnych, z wyjątkiem tych, które wniesiono w związku z popełnieniem nadużyć w okresie sprawowania urzędu, przewód sądowy będzie się odbywał przed ławą przysięgłych w tym stanie, w którym przestępstwo zostało popełnione; ale jeśli przestępstwo zostanie popełnione na obszarze nie należącym do żadnego ze stanów, proces odbędzie się w miejscu lub miejscach ustalonych przez Kongres.

DZIAŁ 3. Za zdradę przeciw Stanom Zjednoczonym uważać się będzie wszczęcie przeciw nim wojny lub sprzymierzenie się z ich nieprzyjaciółmi, udzielanie im pomocy i poparcia. Za zdradę stanu można skazać tylko na jawnej rozprawie sądowej, na podstawie zeznań dwóch świadków lub na podstawie przyznania się do winy.

Kongres będzie miał prawo ustanowić karę za zdradę, ale żaden wyrok nie może powodować skutków prawnych dla zstępnych skazanego lub przepadku majątku na okres dłuższy niż okres życia skazanego.

 

E) Federacja

 

Artykuł I

DZIAŁ 9. Wjazd lub wwóz takich osób, których dopuszczenie na swój teren którykolwiek z obecnie istniejących stanów uzna za właściwe, nie może być zabroniony przez Kongres przed rokiem tysiąc osiemset ósmym; wolno jednak w wypadku takiego wwozu nakładać podatek lub cło w wysokości nie przekraczającej dziesięciu dolarów od osoby.

Przywilej Habeas Corpus nie może ulec zawieszeniu, chyba że w wypadku rebelii lub inwazjii wymagać tego będą względy bezpieczeństwa publicznego. Nie będą stanowione prawa wymierzone imiennie przeciwko jednostkom ani prawa ex post facto.

Nie będzie nakładane pogłówne ani inne podatki bezpośrednie inaczej niż proporcjonalnie w oparciu o spis ludności, których sporządzenie zostało nakazane powyżej.

Nie będą nakładane cła ani podatki na towary eksportowane z któregokolwiek stanu.

Nie wolno poprzez rozporządzenia regulujące obroty handlowe lub podatki faworyzować portów jednego stanu na niekorzyść portów innych stanów; żaden statek płynący do lub z któregoś stanu nie może być zmuszany do zawijania, uzyskiwania zezwoleń ani do płacenia ceł w innym stanie.

Nie wolno wydatkować pieniędzy ze Skarbu Państwa inaczej jak tylko na podstawie preliminarzy uchwalonych z mocą ustawy; od czasu do czasu będą ogłaszane sprawozdania dochodów i wydatków państwowych.

Stany Zjednoczone nie będą nadawały żadnych tytułów szlacheckich; żadnej też osobie piastującej jakikolwiek urząd z ramienia Stanów Zjednoczonych, odpłatny lub powierniczy, nie wolno będzie bez zgody Kongresu przyjmować darów, pensji, urzędu lub tytułu od jakiegokolwiek króla, księcia lub obcego państwa.

DZIAŁ 10. Żaden stan nie może zawierać traktatów, przymierzy lub zawiązywać konfederacji, wystawiać patentów kaperskich, bić monety, wypuszczać listów zastawnych, zezwalać na spłacanie długów przy pomocy jakichkolwiek środków płatniczych innych niż złoto i srebro; stanowić praw skierowanych przeciwko określonej osobie, stanowić praw ex post facto lub praw, które ograniczyłyby odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z umów, lub nadawać jakichkolwiek tytułów szlacheckich.

Żaden stan nie będzie nakładał bez zgody Kongresu ceł i opłat wwozowych lub wywozowych z wyjątkiem takich opłat, które są konieczne dla umożliwienia stanowi wykonywania przepisów inspekcyjnych; cały zaś przychód netto z wszystkich ceł i opłat nałożonych przez stan na import lub eksport będzie przelany na Skarb Stanów Zjednoczonych; wszelkie przepisy dotyczące tych spraw podlegać będą kontroli Kongresu i będą mogły być przez Kongres zmieniane.

Żaden stan nie będzie bez zgody Kongresu opodatkowywał statków od tonażu, nie będzie utrzymywał wojska ani marynarki wojennej w czasie pokoju, nie będzie zawierał traktatów ani związków z innym stanem lub z obcym państwem; nie będzie też prowadził wojny, chyba że padł ofiarą inwazji lub znalazł się w oczywistym i bezpośrednim niebezpieczeństwie, które zmusiło do powzięcia natychmiastowej decyzji.

 

Artykuł IV

DZIAŁ 1. Każdy stan będzie uznawał wszystkie dokumenty publiczne, rejestry i protokoły sądowe wszystkich innych stanów. Kongres może w drodze ogólnie obowiązującej ustawy określić sposób uwierzytelniania tych dokumentów, rejestrów i protokołów oraz wynikających z nich skutków prawnych.

DZIAŁ 2. Obywatele każdego stanu będą korzystać z tych samych praw i przywilejów, z których korzystają obywatele wszystkich innych stanów.

Osoba, oskarżona w jednym stanie o zdradę, zbrodnię lub przestępstwo pospolite, która zbiegłaby do innego stanu i tam została schwytana, będzie na żądanie władzy wykonawczej stanu, z którego zbiegła, wydana władzom stanu, w którym popełniła zdradę, zbrodnię lub przestępstwo pospolite.

Żadna osoba, na której ciąży obowiązek służby lub wykonywania pracy w którymkolwiek ze stanów z mocy prawa obowiązującego w tym stanie, nie może w wypadku zbiegnięcia do innego stanu być zwolniona z wykonywania żadnego z tych obowiązków na mocy praw obowiązujących w stanie, do którego zbiegła, lecz będzie wydana na żądanie strony, na której rzecz ma wykonywać te obowiązki.

DZIAŁ 3. Kongres może przyjmować do Unii nowe stany; nowe stany nie będą jednak tworzone lub organizowane na obszarze objętym jurysdykcją innego stanu; nie będą tworzone przez łączenie dwóch lub więcej stanów, ani części stanów, bez zgody legislatury odnośnych stanów i bez zgody Kongresu.

Kongres będzie miał prawo unieważniać oraz ustanawiać wszelkie przepisy i zarządzenia dotyczące terytoriów lub innych dóbr stanowiących własność Stanów Zjednoczonych; niniejsza Konstytucja nie będzie interpretowana w sposób, który poddawałby w wątpliwość tytuł własności Stanów Zjednoczonych lub któregokolwiek ze stanów.

DZIAŁ 4. Stany Zjednoczone gwarantują każdemu stanowi wchodzącemu w skład tej Unii republikańską formę rządów, będą bronić każdego z nich przed inwazją oraz na żądanie władzy ustawodawczej lub wykonawczej (w wypadku gdy ustawodawcza zebrać się nie może) przed zaburzeniami wewnętrznymi.

 

Artykuł VI

Wszelkie długi i zobowiązania zaciągnięte przed wejściem w życie tej Konstytucji będą obowiązywały Stany Zjednoczone rządzące się tą Konstytucją tak samo jak wtedy, kiedy obowiązywały Artykuły Konfederacji.

Niniejsza Konstytucja i ustawy Stanów Zjednoczonych, które na jej podstawie zostaną uchwalone, oraz wszystkie traktaty zarówno już istniejące, jak i zawierane w przyszłości przez Stany Zjednoczone, stanowić będą najwyższe prawo dla całego państwa i obowiązywać będą sędziów we wszystkich stanach, nawet jeśli postanowienia konstytucji stanowych lub praw stanowych są odmienne.

Senatorowie i posłowie do Izby Reprezentantów, o których była mowa powyżej, członkowie ciał ustawodawczych stanów oraz wszyscy urzędnicy i sędziowie zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i stanów będą przed objęciem urzędu składali przysięgę lub oświadczenie w miejsce przysięgi, że będą przestrzegać niniejszej Konstytucji; objęcie jakiegokolwiek urzędu lub stanowiska państwowego w Stanach Zjednoczonych nie będzie jednak uzależnione od złożenia jakiegokolwiek oświadczenia dotyczącego przynależności do jakiegokolwiek wyznania.

 

F) Prawa człowieka

 

POPRAWKI DO KONSTYTUCJI

Artykuły dodatkowe i poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych Ameryki, przedstawione przez Kongres i ratyfikowane przez legislatury stanowe w myśl artykułu piątego Konstytucji.

 

Poprawka I

Kongres nie może stanowić ustaw wprowadzających religię państwową albo zabraniających swobodnego wykonywania praktyk religijnych; ani ustaw ograniczających wolność słowa lub prasy, albo naruszających prawo do spokojnego odbywania zebrań i wnoszenia do rządu petycji o naprawę krzywd.

 

Poprawka II

Dobrze zorganizowana milicja jest niezbędna dla bezpieczeństwa wolnego państwa; prawo ludzi do posiadania i noszenia broni nie może być naruszone.

 

Poprawka III

 

W czasie pokoju wojsko nie będzie kwaterowane w żadnym domu bez zgody właściciela, a w czasie wojny też tylko w sposób prawem określony.

 

Poprawka IV

Nie będzie naruszane prawo ludzi do bezpieczeństwa osobistego, nietykalności mieszkania, papierów i ruchomości, oraz zapewniające ochronę przed nieuzasadnionymi rewizjami i sekwestrami. Nakaz rewizji lub aresztowania może być wydany jedynie przez sąd na podstawie uzasadnionego podejrzenia, popartego przysięgą lub oświadczeniem, przy czym dokładnie musi być wymienione miejsce rewizji oraz osoby i rzeczy, które mają być obłożone aresztem.

 

Poprawka V

Nikt nie będzie pociągany do odpowiedzialności za zbrodnię gardłową lub inne przestępstwo hańbiące bez zalecenia lub postawienia w stan oskarżenia przez Wielką Ławę Przysięgłych; przepis ten nie dotyczy członków wojska, marynarki wojennej ani milicji, będącej w służbie czynnej podczas wojny lub zagrożenia ładu publicznego. Nie wolno też tej samej osobie sądzić ani narażać na karę śmierci lub karę cielesną dwukrotnie za to samo przestępstwo; ani też nie wolno wymagać od oskarżonego w sprawie karnej by świadczył przeciwko sobie, ani pozbawiać go życia, wolności lub mienia inaczej niż w drodze czyniącej zadość istotnym wymaganiom sprawiedliwości. Nie wolno też zajmować niczyjej własności prywatnej na użytek publiczny bez słusznego odszkodowania.

 

Poprawka VI

We wszystkich sprawach karnych oskarżonemu przysługuje prawo do szybkiej i jawnej rozprawy przed bezstronną ławą przysięgłych w tym stanie i okręgu, w którym przestępstwo zostało popełnione, przy czym okręg ma być uprzednio prawnie ustalony. Oskarżonego należy pouczyć o charakterze i przyczynie oskarżenia, postawić go wobec świadków oskarżenia, w ra- zie potrzeby pod przymusem sprowadzić świadków korzystnych dla niego i zapewnić mu obrońcę.

 

Poprawka VII

W sprawach, opartych na prawie zwyczajowym, gdy wartość przedmiotu sporu przekracza 20 dolarów, prawo do rozprawy przed sądem przysięgłych będzie zachowane, a żadna sprawa osądzona przez przysięgłych nie może być ponownie rozpatrywana przez jakikolwiek inny sąd Stanów Zjednoczonych, jak tylko w zgodzie z postanowieniami prawa zwyczajowego.

 

Poprawka VIII

Nie wolno żądać nadmiernych kaucji ani wymierzać nadmiernych grzywien ani stosować kar okrutnych lub wymyślnych.

 

Poprawka IX

Wymienienie w Konstytucji określonych praw nie oznacza zniesienia lub ograniczenia innych praw, przysługujących ludowi.

Poprawka X

Uprawnienia, których Konstytucja nie powierzyła Stanom Zjednoczonym ani nie wyłączyła z właściwości poszczególnych stanów, przysługują nadal poszczególnym stanom bądź ludowi.

 

Źródło: Konstytucja Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kraków 1990.

 

MATERIAŁ POMOCNICZY NR 3

 

"Konstytucja dzisiaj" - komentarz do tekstu źródłowego

 

Kongres - skład i wybory

Należy wyjaśnić, że termin "pozostali mieszkańcy" oznacza niewolników murzyńskich. Tryb wyboru Senatu uległ zmianie: XVII poprawka (II poł. XIX w.) wprowadziła wybory powszechne, wybierają obywatele, a nie stanowe legislatywy.

Zwróć uwagę na przepis zabraniający pełnienia przez członków Kongresu (Art. 1, dział 7) stanowisk urzędniczych. Poproś o komentarz.

 

Kongres - kompetencje

Zwróć uwagę na kompetencje wynikające z zasady hamowania i równowagi: prawo postawienia w stan oskarżenia prezydenta łamiącego konstytucję, udzielanie zgody przez Senat (większością 2/3 głosów) na zawarcie traktatów międzynarodowych (ratyfikacja), nominacje sędziów Sądu Najwyższego, członków rządu itp. (Art. 2, dział 2).

Zaznacz, że prawo inicjatywy ustawodawczej przysługuje tylko członkom Kongresu. Prezydent wnosi jedynie projekt budżetu. Może też pośrednio wpłynąć na działania legislatywy - przez orędzie wygłoszone w Kongresie. Sugestie prawodawcze zawarte w orędziu mogą skłonić kongresmenów, zwłaszcza z partii prezydenta, do złożenia projektów ustaw, o które prezydent wnioskował w orędziu.

 

Prezydent

Wyjaśnij, że sposób wyboru prezydenta został zmodyfikowany i jest przedstawiony w grze wyborczej (materiał pomocniczy nr 4).

Zwróć uwagę, że prezydent pełni zarówno funkcję głowy państwa, jak i premiera (kieruje administracją). W skład jego gabinetu wchodzi 11 sekretarzy stanu (ministrów) i osoby będące członkami rządu. Co prawda, Senat zatwierdza nominacje (za radą i zgodą), ale nie może zdymisjonować urzędników. Zaznacz, że w systemie amerykańskim istnieje jedynie odpowiedzialność konstytucyjna wyższych funkcjonariuszy państwowych (impeachment), nie ma odpowiedzialności politycznej (wotum zaufania).

Podkreśl prawo prezydenta do wetowania (w ramach zasady checks and balances) uchwał Kongresu. Zwróć uwagę na to, że prezydent wydaje własne akty prawne: rozporządzenia wykonawcze do ustaw, "plany reorganizacyjne" (organizacja instytucji federalnych), rozkazy wojskowe itp.

Zaznacz, że tak rozległe kompetencje prezydenta powodują, że system amerykański bywa określany mianem republiki prezydenckiej.

 

Sąd Najwyższy

Zwróć szczególną uwagę na rolę Sądu jako organu sprawującego kontrolę konstytucyjną. W konstytucji Stanów Zjednoczonych nie ma zapisu wprost dającego Sądowi Najwyższemu uprawnienia do kontroli konstytucyjności aktów ustawodawczych i wykonawczych oraz orzeczeń sądów niższych instancji (tzw. judicial review). Sąd Najwyższy wywiódł te uprawnienia w 1803 r. z art. 3 i 4 (orzeczenie w sprawie Marbury przeciw Madisonowi).

 

Federalizm

Przy wyliczaniu przez uczniów zakresu spraw uregulowanych dla federacji oraz kompetencji jej władz podkreśl sprawy najważniejsze. Poproś następnie uczniów o podanie znanych im z filmów uprawnień poszczególnych stanów, np. karanie przestępców (kara śmierci lub jej brak), policja stanowa, stanowe uniwersytety, własna flaga, kongres, rząd (gubernator) itp. Jest to też dobry moment, by uświadomić uczniom, że władza stanowa ma podstawowe znaczenie w systemie amerykańskim, można powiedzieć, że jest pierwotna: władze federalne mają tylko te uprawnienia, które wymienione są w konstytucji - wszystkie pozostałe kwestie pozostają w gestii władz stanowych.

 

Deklaracja Praw

Warto zwrócić uwagę uczniów na poprawkę pierwszą - gwarantuje ona zarówno swobodę wyznania, jak i zabrania państwu ustanowienia religii państwowej. Sąd Najwyższy zinterpretował to jako zakaz nauczania religii w szkołach państwowych, lecz orzeczenie to wciąż pozostaje kontrowersyjne.

Liczne spory wzbudza także poprawka druga, specyficzna dla Stanów Zjednoczonych - mówiąca o prawie do posiadania broni. Niektórzy politycy amerykańscy próbują owo prawo znieść lub przynajmniej ograniczyć.

 

MATERIAŁ POMOCNICZY NR 4

 

Instrukcja do gry symulacyjnej "Wybieramy prezydenta"

 

Przyjęto założenie, że klasa liczy 25 uczniów - przed przystąpieniem do gry, nauczyciel powinien dopasować liczbę stanów i głosów do liczby uczniów w klasie.

 

Przypomnij, że w Stanach Zjednoczonych liczą się jedynie dwie partie: demokratyczna i republikańska. Pierwszą nieco częściej popierają mniejszości etniczne i religijne, pracownicy najemni, ludzie o sympatiach lewicowych; republikanie cieszą się minimalnie większym poparciem ludzi o wyższych zarobkach, anglosaskich protestantów, ludzi o poglądach konserwatywnych.

Następnie uczniowie deklarują sympatie do demokratów lub republikanów i zaznaczają swój wybór przypięciem karteczki z literą "D" lub "R"; najkorzystniejsza jest sytuacja, gdy sympatie są rozłożone w miarę równo!

Kolejną czynnością jest losowanie stanów, które poszczególni uczniowe mają reprezentować w Kolegium Elektorskim dokonującym wyboru prezydenta. Przypominasz, że poszczególne stany posiadają tyle głosów w Kolegium, ilu kongresmenów (senatorów i członków Izby Reprezentantów) posiada dany stan. Informujesz także, że kandydat na prezydenta, który zwyciężył w stanie otrzymuje wszystkie głosy elektorskie przypadające na ten stan.

Uczniowie mogą wylosować następujące kartki (patrz aneks) zaopatrzone w numery od 1 do 25. Posiadacz kartki z numerem "1" oddaje głos pierwszy - podaje nazwę stanu lub stanów, w imieniu których głosuje, wskazuje na kandydata (uczeń z literą "R" popiera, rzecz jasna, kandydata republikańskiego!), któremu udziela poparcia i podaje liczbę głosów, którymi dysponuje. Wszystkie te informacje zapisuje na tablicy uczeń pełniący rolę sekretarza Kongresu (tam przesyłane są informacje od elektorów). Po oddaniu głosów przez grupkę kilku uczniów wyniki są sumowane i ogłaszane. Wynik końcowy ogłasza czuwający nad przebiegiem elekcji nauczyciel.

 

Aneks

 

1. Kolorado (8) + Connecticut (8) = 16 głosów,

2. Kentucky (8) + Karolina Płd. (8) = 16 głosów

3. Arizona (8) + Oklahoma (8) = 16 głosów

4. Montana (3) + Vermont (3) + Delawere (3) + Missisipi (7) = 16 głosów

5. Luizjana (9) + Nowy Meksyk (5) + Wyoming (3) = 17 głosów

6. Alabama (9) + Utah (5) + New Hampshire (4) = 18 głosów

7. Maryland (10) + Dakota Płn. (3) + Maine (3) = 16 głosów

8. Minnesota (10) + Nevada (4) + Dakota Pd. (3) = 17 głosów

9. Tennessee (11) + Nebraska (5) = 16 głosów

10. Waszyngton (11) + Kansas (6) = 17 głosów

11. Missouri (11) + Arkansas (6) = 17 głosów

12. Wisconsin (11) + Iowa (7) = 18 głosów

13. Messachusetts (12) + Rhode Island (4) = 16 głosów

14. Kalifornia - 54 głosów

15. Nowy Jork - 33 głosów

16. Teksas - 22 głosów

17. Floryda - 25 głosów

18. Illinois - 22 głosów

19. Ohio - 21 głosów

20. Michigan - 18 głosów

21. New Jersey (15) + Dystrykt Kolumbia (3) = 18 głosów

22. Karolina Płn. (14) + Hawaje (4) = 18 głosów

23. Georgia (13) + Alaska (3) = 16 głosów

24. Wirginia (13) + Wirgina Zach. (5) = 18 głosów

25. Indiana (12) + Oregon (7) = 19 głosów

Razem głosów: 538

 

W przypadku uzyskania wyniku 269 głosów do 269, dalsze postępowanie opisuje XII poprawka do konstytucji:

"Osoba, która uzyskała największą liczbę głosów, oddanych na prezydenta, zostaje prezydentem, jeżeli liczba ta przekracza połowę ogólnej liczby wyznaczonych elektorów; jeżeli nikt nie uzyska takiej większości, Izba Reprezentantów niezwłocznie wybiera w głosowaniu za pomocą kartek prezydenta spośród trzech osób zamieszczonych na liście, które w głosowaniu na prezydenta uzyskały najwięcej głosów."

 

MATERIAŁ POMOCNICZY NR 5

 

Test sprawdzający

 

A. Zaznacz jedną z podanych odpowiedzi TAK lub NIE

Niektóre odpowiedzi "NIE" wymagają komentarza.

 

a) Prezydent może rozwiązać Kongres przed upływem kadencji.

Tak

Nie

 

 

b) Prezydent zawiera umowy międzynarodowe, które wymagają zgody Senatu.

Tak

Nie

 

 

c) Prezydent jest odpowiedzialny konstytucyjnie przed Kongresem.

Tak

Nie

 

 

d) Prezydent przedkłada w Kongresie projekty ustaw do zatwierdzenia.

Tak

Nie

 

 

e) Kongres może udzielić wotum nieufności gabinetowi kierowanemu przez prezydenta.

Tak

Nie

 

 

f) Kongres składa się z izby niższej - Izby Gmin i izby wyższej - Senatu.

Tak

Nie

 

 

g) Prezydent wybierany jest w wyborach powszechnych i bezpośrednich.

Tak

Nie

 

 

B. Wpisz brakujące informacje

 

Prezydent Stanów Zjednoczonych jest głową państwa, wodzem najwyższym i ......................... ...................... . Nie posiada wprawdzie inicjatywy ustawodawczej, ale w drodze pośredniej, w .......................................... sugeruje problemy wymagające regulacji ustawodawczych. Wpływa na pracę legislacyjną Kongresu za pomocą ................................................. . Można je obalić ....................................... . Natomiast Kongres wpływa na działania prezydenta poprzez udzielanie zgody (czyni to Senat) na ............................................ i uchwalenie przedłożonego przez prezydenta ................................................

 

Odpowiedzi

A. a) nie; b) tak; c) tak; d) nie (z wyjątkiem budżetu); e) nie; f) nie (izbą niższą jest Izba Reprezentantów); g) nie (wybory prezydenckie są pośrednie)

B. szefem (premierem) rządu; orędziu do Kongresu; weta zawieszającego; większością 2/3 głosów każdej izby; zawarte umowy międzynarodowe, nominacje urzędników (np. sekretarzy stanu); budżetu państwa.

 

Początek strony

Powrót